Meditatie en spiritualiteit

Ik groeide op in een gezin waar spiritualiteit eigenlijk geen enkele betekenis had en ik was er dan ook helemaal niet naar op zoek. Ik koppelde, die enkele keren dat erover gepraat werd, spiritualiteit automatisch aan religie. Ik kende geen van beiden maar in mijn gedachten-gangen leken die twee hand in hand door het leven te gaan. De eerste keer dat ik eigenlijk van dichtbij en echt in contact kwam met spiritualiteit was dat in Amerika. Ik was er op een voettocht belandt die vooral draaide rond het respecteren van de aarde en al haar bewoners. Natuur, dieren, mensen. Dat is natuurlijk op zich al meer dan spiritueel genoeg natuurlijk maar ik was me er niet echt bewust van, of ik noemde het misschien gewoonweg anders.

De rode draad door heel het gebeuren was eigenlijk de inheemse volkeren, de Indianen… Ik kwam er eigenlijk gemakkelijk en snel met hen in contact en leerde stap voor stap mezelf en het leven anders te bekijken. Ik leerde als het ware een spirituele manier van kijken, zonder dat er eigenlijk ooit over God of religie gepraat diende te worden.

 

De geest van spiritualiteit:

Ik leerde er onder andere dat spiritualiteit zich helemaal en alleen afspeelt in een houding die men kan aannemen ten opzicht van zichzelf en het leven. Zo kon bv sport heel erg spiritueel zijn en ja, zelfs meditatief. Ook kunst of eender hoe men z’n creativiteit wil of kan uiten neem ik aan. Ik ondervond dat wat wij ‘gebed’ noemen dat dat in andere tradities meditatie noemt. Bij de indianen leerde ik dat eigenlijk alle gedachten en handelingen zijn zoals gebeden, voor hen althans. Ze dienen om de realiteit op te tillen tot een volgende mooiere versie van zichzelf. Meditatie en gebeden zijn dus eigenlijk affirmaties van dat wat is. Dat her-kleurde eigenlijk heel mijn wereldbeeld want ik had echt wel het gevoel dat ik daar iets mee kon. In religie zoals die op school wel eens besproken of aangeleerd werd vond ik mezelf helemaal niet. Het gaf me teveel het gevoel afhankelijk te zijn van overtuigingen en dogma’s die ik niet kon of mocht in vraag stellen. Daar, toen in Amerika voelde ik me net aangemoedigd om in vraag te stellen en te voelen. Voor mij was het belangrijk om de dingen te ervaren en daardoor ben ik nooit een goed gelover geweest.

Spiritualiteit, zo bleek, was een manier om de dingen te beleven… Een manier om alles te beleven… Als een soort van uitgangspunt dat onbeperkt bleek te zijn want begrip wakkert de honger naar meer begrip aan…

 

Meditatie is een manier van zijn:

Ik ervaarde er ook dat het vele wandelen en het diepgaand contact met de natuur me stil maakte. Ook al was er binnenin mij vaak veel dialoog met mezelf, ik voelde me rustiger en stiller, als een soort van kwaliteit die zich gaandeweg over mijn perceptie heen legde en me alles intenser deed ervaren. Alsof dat door mijn aandacht op niets te vestigen, ik veel meer focus kreeg en dat al m’n zintuigen optimaler gingen functioneren wat resulteerde in een heel andere soort van aanwezigheid. Ik voelde me eigenlijk veel meer aanwezig, klinkt misschien raar voor iemand die dat nooit ervaarde maar het was zo. Ik was me bewuster van mezelf en van m’n omgeving. Als in een soort van on-betrokken betrokkenheid ontdekte ik een staat van zijn die ik eigenlijk nog wel kende vanuit m’n kindertijd en die ik later meditatie zou gaan noemen. Alsof ik het centrum was van alles, het brandpunt van alles wat me omringde en tegelijkertijd een gevoel alsof alles vanuit mezelf vertrok en vorm nam. Ik werd me meer en meer bewust van oorzaak en gevolg in m’n leven en dat gaf wat de indruk alsof ik ontwaakte uit een diepe slaap. Alles leek echter, intenser, levendiger. En ikzelf ook.

 

Bewust zijn is meditatie;

Uiteindelijk was het pas jaren later, nadat ik begon te leren te mediteren, dat het pas echt tot me doordrong hoe spiritueel die Indianen leefden. Ze waren zich op de ene of andere manier bewust van zichzelf en hun plaats in het geheel. Die dingen die ik ook ontdekte in  bepaalde meditaties. Soms in stoppen van de gedachtestroom, soms in de manier waarop ik met die gedachtestroom meeging. Iets bleef onveranderlijk en dat was ik die me bewust bleef van wat ik observeerde in het loslaten van mijn persoonlijkheid. Je kan immers alleen die diepliggende stilte betreden door het loslaten van wie of wat je denkt te zijn. Het maakt je heel attent en bewust van wat niet echt is en daardoor ook van wat wel echt is. Dit klinkt misschien allemaal wat vaag maar je zal er duidelijkheid in krijgen door observatie toe te passen.

 

Spiritualiteit is eenvoud:

Wil je leren mediteren, begin dan alvast met je gewoonweg bewust te zijn van jezelf. Wees je bewust van al wat je aanneemt als zijnde vanzelfsprekend… Je aandacht richten op die dingen waar je jezelf nooit echt bewust van was kan enorm verrijkend zijn. Kijk maar eens naar een klein kind of baby, hoe die opgaat in het moment en in alles wat die te pakken krijgt. Aanwezig zijn in wat men beleefd is een eerste en belangrijke stap in het proces naar meditatie… In een volgend stadium zal je waarschijnlijk wel bepaalde meditatie technieken ontdekken of tegenkomen die je verder zullen helpen. Weet dat alles vertrekt vanuit jezelf op de manier dat jij omgaat met jezelf. Ontdek wat voor jou het beste functioneert. Geniet ervan en laat het los. Weet dat verandering essentieel is aan het leven. Wees jezelf en wees goed voor jezelf. Lach veel en wees vriendelijk. Spiritualiteit en meditatie zijn nooit ernstig, nooit serieus… Word als en kind en herontdek jezelf en je vrijheid want mediteren maakt vrij en spiritualiteit is vrijheid…

 

Meditatie oefening:

Gedurende één uur, een dag, een week of gewoonweg vanaf nu en voor de rest van je leven;

– Bekijk en benader mensen vanuit de wetenschap dat ze iemand anders zijn dan jij. Dat ze hun eigen leven en verhaal hebben, wonden, talenten, uitdagingen, verleden heden en toekomst. Probeer er geen enkele opinie over te vormen en weet gewoon dat het zo is.

– Indien je een volwassen iemand ben, bekijk en benader ouders en/of grootouders als zijn ze gewoonweg andere volwassen mensen. Vergeet het concept van mama en papa…