Meditatie

In 2003 nodigde een vriendin van me mij uit om deel te komen nemen aan een meditatief klankconcert van een Sjamaan-yogi, Loup Blanc genaamd. Ik was al sterk geïnteresseerd in sjamanisme dus ik ging er natuurlijk op in. Bleek die man eigenlijk een hele leer te hebben die als fundament meditatie had. Bewustzijn door meditatie. Het concert gaf een hele nieuwe dimensie aan wat ik over muziek dacht en in mij was er als een soort van zoektocht begonnen. Ik schreef me dadelijk in voor wat een meditatieve zomerinitiatie zou worden die heel m’n leven veranderde. Ik stopte met roken want zo dacht ik, ik kan nooit leren mediteren zolang ik rook want als ik zin heb in een sigaret kan ik me niet op iets anders concentreren. 10 dagen lang zouden we gaan mediteren, in stilte en op een druiven dieet. Jaja, enkel druiven, water en kruiden thee…

Meditatie is stilte:

Ik had eigenlijk al een beetje ervaring met mediteren, alhoewel het om een heel andere techniek ging. Ik leerde eerder al wat visualiseren en op die manier raakte ik ook echt wel in een hele diepe staat van ontspanning en zelfbewustzijn. Maar daar, toen, die zomer… Dat overtrof m’n stoutste verwachtingen. Diep afgezakt in de stilte van m’n innerlijke aanwezigheid ontdekte ik hoe goed het kan doen om volledig stil te worden. De deelnemers spraken niet met elkaar en dat op zich was als een cadeau voor mij. De meditatie houding was voor mij in het begin heel moeilijk en pijnlijk. Soms werd ik er bijna gek van, van alle gevoelens en emoties borrelden op en ik vond dat helemaal oké, ik trachtte gewoon in die stilte te blijven en te observeren wat er allemaal in me naar boven kwam. Op de momenten dat ik goed in die innerlijke stilte kon blijven voelde ik grote veranderingen. Zo voelde of wist ik dat ik zou blijven mediteren, eender hoeveel pijn ik had in gewrichten en m’n rug, ik genoot ervan.

Uitdrukkingen als, ‘de stilte die je nu hoort is dezelfde stilte dan die de Boeddha hoorde’, spraken zo tot m’n verbeelding dat ik vastberaden was om tot het uiterste te gaan. Het uiterste van wat, dat wist ik ook niet maar de vastberadenheid bleef…

 

Stilte is bewustzijn:

Zoals ik toen die eerste keer dacht, ben ik blijven mediteren. Ik ging dieper en verder dan dat ik ooit gedacht zou hebben want het is gaandeweg dat men de oneindigheid van meditatie leert kennen. De rode draad, voor mij, is nog altijd stilte. Ik leerde ademhalingstechnieken, visualisatie technieken, mudras en mantra’s. Ik ondervond gaandeweg dat er geen onderweg was want dat elke betrachting uiteindelijk resulteert in spanning. Los van de stilte denk ik dat het allerbelangrijkste de ademhaling is. Zoals m’n leraar zo vaak zegt, de ademhaling is de mantra van het bestaan. Het ontwaakt de Kundalini, laat de blinden zien en de doven horen. In mijn ervaring bracht die ademhaling me naar een zo diepgaande stilte dat die in mij een hele grote verschuiving teweeg bracht. In het luisteren naar geluiden ben ik me bewust geworden van de stilte tussen de geluiden. De stilte waarin de geluiden zich voordoen, zo sterk dat ik zelfs de stilte kon zien, voelen, en, ja, zelfs worden. Het was, en is, de stilte die m’n meditatie draagt. Als een groot niets vanwaar alles vertrekt. Als dit vaag klinkt of zweverig, probeer het dan maar eens…

 

Meditatie oefening:

– Zet je in kleermakerszit en wees je gewoon bewust van je lichaam. Ontdek en ervaar het van kop tot teen… Voel hoe het voelt om een lichaam te hebben.

– Weet dat dat lichaam volledig autonoom functioneert. Het ademt vanzelf, je hart klopt vanzelf, je cellen hernieuwen zich vanzelf, enz… Wees je bewust van al die details die je in je dag dagelijkse bezigheden vergeet…

– Luister naar de geluiden die je omgeven en wees je bewust van het feit dat die buiten jou gebeuren, voel het verschil tussen buiten en binnen. Weet ook dat, zelfs al zijn de geluiden buiten jou, je ze vanbinnen hoort…

– Word je beetje bij beetje bewust van de stilte waarin die geluiden zich voortbewegen… Wees je ook bewust van de kwaliteit van die stilte, of het volume van die stilte want die gaat hoogst waarschijnlijk toenemen naarmate je dieper en dieper ontspant.

– Je kan dan ook merken dat dieper ontspannen eigenlijk maar een manier is om te zeggen dat je meer en meer jezelf wordt. Zonder uitleg, proberen, hopen,… Gewoon jezelf… Omringd door het oneindige potentieel van de leegte. Stilte word leegte, de leegt ben jij…

– Het is enkel in de leegte dat alles mogelijk is… Wanneer er iets is, een gedachte, een beweging, een klank, dan is alleen het meest logische gevolg nog mogelijk… Stilte en leegte is zijn. Het is in het doen dat we verdwijnen…

 

Meditatie is zijn:

Niet meer of niet minder. Het aller gemakkelijkste en het aller moeilijkste… Hand in hand.

Zijn is en wij ook… tegenstrijdigheden geven klank aan de stilte…

Geniet ervan!!